Meest complete aanbod surfvakanties Geen boekingskosten Gratis advies 4.7 /5
- 110 reviews

De grensovergang tussen Colombia en Ecuador

SW Travel Tips Ecuador

De grensovergang tussen Colombia en Ecuador


Grensovergang Colombia en Ecuador

In dit artikel vind je meer informatie over de grensovergang tussen Colombia en Ecuador. Waar je altijd de mogelijkheid zult hebben om te vliegen, concentreren wij ons op de reis per bus (openbaar vervoer). Deze reizen zijn niet altijd zonder risico (schrik niet!), maar over het algemeen is dit erg goed te doen. Ten opzichte van vliegen is dit een stuk goedkoper.

Colombia – Ecuador (of andersom)

Vanuit Cali heb ik een bus genomen naar Quito, waar ik de grens ben overgestoken bij Rumichaca. Deze hele reis ging niet zonder slag of stoot, maar daar later meer over. Vanuit Cali (of Popayan of Pasto – allen Zuid-Colombia) heb je 2 opties. Je kunt reizen met een van de ‘georganiseerde reisbureau’s’ of je kunt kiezen voor het openbaar vervoer. Officieel wordt een deel van dit gebied van Colombia door het Ministerie van Buitenlandse Zaken aangeduidt alszijnde ‘rood‘, wat betekend dat je er beter niet zou moeten komen. Een van de manieren hoe je merkt dat dit gebied inderdaad niet zonder risico is, is het feit dat de bus die wij hadden geboekt ‘s nachts reed en in principe geen stops zou maken (behalve op de grote busstations, Popayan en Pasto), dit uit veiligheidsoverweging. Wat wij lokaal het meeste hoorden was van het gevaar op overvallen, waar ze uit zijn op je spullen. Personen zelf lopen hier minder gevaar (mits je niet ‘de held uit gaat hangen’).

Indien je wat meer tijd hebt, kun je er zeker voor kiezen om de route (bijv. vanaf Cali) met het openbaar vervoer af te leggen. Er zijn tal van busbedrijven die (deel van) deze route aanbieden, en je bespaart jezelf een hoop geld. Voor de bus die wij geboekt hadden – Rutas de America – (incl. grensovergang nam dit 24 uur in beslag, van Cali naar Quito) betaalden we zo’n € 60,-, terwijl dit ook voor minder dan de helft had gekund. Gezien de ‘reputatie’ van het gebied (en de beperkte tijd die we hadden) namen wij deze meerprijs voor lief.

Per bus arriveerden we uiteindelijk in Ipiales (tot hier kun je dus ook makkelijk kleine busjes boeken), waar we met de andere passagiers werden verdeeld over een paar collectivos (openbaar vervoer), kleine busjes die ons naar de grens brachten. Deze rit was zo’n 10 minuten, waarna je uitkomt te midden van de Colombiaanse en Ecuadoriaanse grens.

Hoe werkt het?

Ongeacht waar je vandaan komt (of je vanuit Colombia of Ecuador reist), je dient bij het land waar je vandaan komt ‘uit te checken’, oftewel een stempel te halen waarmee je dat land officieel hebt verlaten. Vervolgens loop je naar de andere kant, waar je vervolgens het andere land (Ecuador in mijn geval) in gaat. Beide kanten kunnen erg snel gaan maar ook vreselijk lang duren, wees hier op voorbereid. Ik heb mensen gesproken die er in 20 minuten doorheen waren, bij anderen duurde het ruim 5 uur. Bij ons duurde het 3.5 uur, waar de Colombiaanse kant het meeste tijd in beslag nam.

Vervolgens (toen de groep compleet was en iedereen de benodigde stempels had) werden we weer in nieuwe collectivos gestopt om door te rijden naar Túlcan. Tijdens deze 15 minuten werden we een aantal keer tegengehouden door controleposten, waarna we al snel konden doorrijden. In Túlcan (in Ecuador dus) kom je bij een redelijk groot busstation uit, waar wij op een bus richting Quito werden gezet. Na zo’n 5.5 uur kwamen we aan bij het busstation Carcelen, ten noorden van de stad Quito. Vanaf hier namen de meeste een taxi richting het centrum (40 minuten). Indien je overdag aankomt (ik dacht tot 19:30) kun je ook de Trole (lokale bussen) nemen naar het centrum, welke nog geen dollar per ritje kosten. Er is een lijn (C-2) die direct richting Mariscal Sucre (het toeristische centrum) rijdt.

Tips and tricks:

Vanuit Cali, Popayan of Pasto kun je heel goed het openbaar vervoer pakken richting Ipiales. Hierbij zal ik wel te allen tijden aanraden dit tijdens de dag te doen. In Ipiales kun je ervoor kiezen om in een keer door te reizen naar de grens (indien je ‘s avonds aankomt, schijnt de grens overgang vrij vlot te gaan, waar je in Túlcan een nachtbus naar Quito kunt pakken) maar het is zeker ook een optie om in Ipiales te overnachten. Je hebt hier enkele hostels en hotels, waar je een goede kans hebt om andere reizigers te ontmoeten. Het hoogtepunt van Ipiales bevind zich zo’n 6 kilometer buiten het stadje: de Las Lajas basiliek. Deze prachtige kerk is het bezoeken zeker waard! Dagelijks om 18:00 uur zal de kerk oplichten in verschillende kleuren, een echt hoogtepunt! De volgende ochtend kun je dan een taxi pakken naar de busterminal van Ipiales, of je reist in een keer door naar de grens (is maar iets duurder, maar wel een stuk makkelijker). Nadat je de grens over kunt, pak je een collectivo (de witte busjes of een taxi die wacht tot ze vol zitten met 4 personen, de prijs is ongeveer hetzelfde) richting Túlcan, waar je bovenin het busstation een kantoortje hebt waar je een ticket kunt kopen naar Quito. Per uur gaan er soms wel 4-8 bussen richting Quito en een ritje kost zo’n USD $ 6,- á 7,-. Indien je ‘s ochtends weggaat in Ipiales (na de kerk bezocht te hebben) zou het moeten kunnen om redelijk bij tijds in Quito aan te komen, zodat je de Trole kunt pakken en nog lekker van de avond kan genieten.

Indien je vanuit Quito reist kun je (aan te raden om dit zo vroeg mogelijk te doen) naar Carcelen (het busstation gaan) waar je verschillende bussen naar Túlcan kunt boeken (ik betaalde USD $ 6.25). Hier neem je een collectivo of taxi naar Rumichaca, waar je de grens over kunt gaan. Vervolgens pak je weer een taxi of collectivo richting Ipiales, waar je kunt blijven of je reist door, verder richting Pasto, Popayan of Cali. Al met al kun je vanuit Quito voor zo’n USD $ 10,- naar Ipiales komen.

Zuid-Colombia heeft helaas een slechte reputatie als het gaat om diefstal, dit hebben wij zelf ook zeker ondervonden. Wanneer je per bus reist, pas altijd goed op je spullen! Bij de verschillende stops komt er geregeld iemand de bus in die even ‘een snelle ronde’ maakt en letterlijk pakt wat hij/zij pakken kan. Dit gebeurde helaas ook bij ons, wat ons een tas met enkele (waardevolle) spullen kostten. Mede-passagiers moesten deze rit bekopen met het verlies van een telefoon.Indien je goed op je spullen let zou je hier goed moeten kunnen reizen, maar wees dus wel gewaarschuwd!

Olmo

Co-founder of SurfaWhile, with a passion for travel, surf, cooking, salsa, football and meeting new and interesting people.

Ontvang inspiratie in jouw mailbox!


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *