Meest complete aanbod surfvakanties Geen boekingskosten Gratis advies 4.7 /5
- 110 reviews

Een brief geschiedenis van het surfen-deel 1: de Polynesische eilanden.

SW Story Alle landen

Een brief geschiedenis van het surfen-deel 1: de Polynesische eilanden.


Surfboards on the beach Hawaii

Dit artikel is onderdeel van een reeks van drie artikelen waarin de geschiedenis van het surfen wordt beschreven. In dit artikel, lees je over hoe de historische surfsport in het verre verleden werd beoefend in Polynesië. In het tweede artikel wordt de verspreiding van de surfsport vanuit (voornamelijk) Hawaii naar de andere delen van de wereld beschreven. Het derde artikel beschrijft de transitie van historisch surfen naar modern surfen.

De Polynesische eilanden

Bodyboarden bestaat waarschijnlijk al bijna net zo lang als mensen kunnen zwemmen en bestaat in die zin al duizenden jaren. Wat wij tegenwoordig als surfen beschouwen, waarbij er daadwerkelijk op een board wordt gestaan, is een wat jongere ontwikkeling die is ontstaan op de Polynesische eilanden, waar de surfsport een belangrijk onderdeel van de lokale cultuur was (en natuurlijk nog steeds is). Deze sport werd door de Polynesiërs al beoefend voordat er contact kwam met de Europese zeevaarders.

Surfen was een centraal onderdeel van de machtsverhoudingen op deze eilanden. Zo had de stam met de hoogste rang de beste stranden en de beste “boards”. Daarnaast waren de opperhoofden van de stammen de beste surfers, die mochten beschikken over de beste boards, gemaakt van het beste hout. Het “gewone” volk werd niet toegelaten tot de stranden van de stamhoofden. Zij moesten op hun eigen, mindere stranden surfen. Surfen was dus letterlijk een koninklijke sport op deze eilanden.

Tegenwoordig zijn surfvakanties erg populair.

Op de eilanden van Tahiti en Samoa was surfen een belangrijk onderdeel van het trainen van krijgers. Volgens vroege Europese zeevaarders bevonden deze krijgers zich urenlang in het water waarbij zij hun arm- en rugspieren trainden door middel van peddelen. Zij wisselden continu af tussen peddelen, kajakken, surfen en vissen.

Surfen in Tahiti

Historisch Hawaii

Voor de historische bewoners van Hawaii was surfen niet zomaar een hobby zoals het vandaag de dag wordt gezien. Het surfen was een zeer belangrijk onderdeel van de Hawaiiaanse cultuur, waarbij surfen als een van de hoogste vormen van kunst werd gezien. Deze kunst begon al voordat de surfers het water in gingen, waarbij werd gebeden tot de goden voor “kracht en bescherming”. Op de momenten dat de oceaan niet genoeg golven voortbracht, werden priesters gevraagd om de goden te verzoeken om uitstekende golven te bezorgen. Deze priesters hadden tevens een zeer belangrijke rol bij de spirituele ceremonie waarbij het surfboard werd gemaakt.

Met veel zorgvuldigheid werd door de Hawaiianen hout geselecteerd om een surfboard mee te produceren. Hiervoor werd een van de volgende drie bomen geselecteerd: de Koa, de Ulu of de Wiliwili. Wanneer de juiste boom was geselecteerd werd de boom zorgvuldig uitgegraven. Het achtergebleven gat werd vervolgens gevuld met vis als offer voor de goden. De volgende stap was het selecteren van de juiste shaper om het board helemaal naar wens te bouwen.

Surfen was over het algemeen een sport van de “upper class” waarbij stamhoofden, krijgers en ook religieuze leiders op de golven van de beste surfspots van Hawaii surften. Een aantal van de historische surfspots zijn nog steeds, -of beter gezegd, weer- populair onder surfers, zoals Kahalu Bay en Holualoa Bay.

The bay of Honulullu

Wederopstanding van de surfsport op Hawaii

Globalisatie zorgde ervoor dat veel traditioneel Hawaiiaanse gebruiken langzaam maar zeker naar de achtergrond verdreven werden. De lokale bevolking verwesterde, en daarmee raakte bepaalde gewoonten en tradities verloren. Omdat surfen een belangrijk onderdeel was van deze cultuur, raakte ook de surfsport in een neerwaartse spiraal. Echter, rond het begin van de 20e eeuw, begonnen inwoners van de omgeving van Waikiki de sport opnieuw uit te vinden. Nieuwe technologieën leidden tot beter materiaal, waardoor de surfsport een vernieuwde populariteit kon ervaren onder de Hawaiiaanse bevolking.

Omdat Hawaii werd gezien als een interessante vakantiebestemming, zag de lokale regering de aantrekkingskracht van surfen, en werd de sport ingezet als marketingtool om het toerisme te stimuleren. Het gezicht van de wederopstanding van het surfen was “Duke Kahanamoku”, ofwel “the Duke”, een olympisch medaillist in het zwembad en een legendarisch surfer. The Duke had een zeer belangrijke rol in de verspreiding van de surfsport vanuit Hawaii naar andere delen van de wereld. In een volgend artikel lees je over de verspreiding van de surfsport naar andere delen van de wereld.

Hans van Mourik

Co-founder SurfaWhile, ♥️ tech, travel, sports & outdoors.

Ontvang inspiratie in jouw mailbox!


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *