Wanneer Mieke (47) vertelt over haar surftrip naar Marokko, gaat het opvallend weinig over spektakel. Geen grote woorden, geen behoefte aan avontuur om het avontuur. Wat ze zocht, was eenvoud: rust, structuur en de zekerheid dat ze nergens over hoefde na te denken.
“De laatste jaren was reizen voor mij vooral iets wat ik deed voor anderen,” zegt ze. “Op een bepaald moment besefte ik dat ik zelf eigenlijk niet meer echt tot rust kwam.”
Naam: Mieke
Leeftijd: 47
Komt uit: Heule (België)
Reisde naar: Imi Ouaddar
Verblijf: Harmony Surf Lodge
Surfervaring: Beginner
Wat ze vooraf wél en níét zocht
Mieke besloot deze reis te maken na een periode waarin reizen vooral draaide om anderen. Ze was toe aan iets anders. Iets eenvoudigs. “Ik wilde vooral rust,” zegt ze. “En een plek waar ik nergens over hoefde na te denken.”
Toch was er vooraf ook twijfel. Niet over het surfen, maar over de setting. “Ik heb geen probleem met jongere mensen,” legt ze uit. “Maar ik wilde niet terechtkomen in een omgeving waar feesten en drinken de boventoon voeren.”
Die zorg bleek achteraf ongegrond. Niet omdat er geen jongeren waren – die waren er wel – maar omdat de sfeer totaal anders was dan ze had gevreesd. “Het was rustig. Sociaal, maar niet luid. Iedereen kwam daar met hetzelfde doel.”
Van Googlen naar kiezen
Zoals veel andere reizigers begon haar zoektocht online. Via Google kwam ze bij SurfaWhile terecht en vergeleek ze verschillende aanbieders.
“Wat voor mij het verschil maakte, was het meedenken,” zegt ze. “Niet alleen over de bestemming, maar ook over het type verblijf en het publiek dat je daar tegenkomt.”
Dat persoonlijke contact gaf vertrouwen. “Het voelde alsof iemand echt begreep waar ik naar op zoek was.”
Ook het idee van een tussenpersoon speelde mee. “Je weet dat er iemand is die weet waar je terechtkomt. Dat gaf rust.”
Aankomen in Tamraght
Van het dorp zelf had Mieke weinig verwachtingen. Dat bleek precies goed. “Tamraght is klein. Eén straat, weinig afleiding,” zegt ze. “Voor mij was dat ideaal.”
Bij aankomst werd ze opgehaald en naar haar verblijf gebracht. Ze kon meteen landen: even zitten, bijkomen, niets hoeven. Het verblijf zelf voelde rustig en overzichtelijk. Geen klassiek kampgevoel, maar een kleinschalige setting waar alles rond surfen draaide. ’s Avonds werd er samen gegeten aan één lange tafel.
“Dat maakte het sociaal, zonder dat het geforceerd was,” vertelt ze. “Je had contact, maar ook ruimte om je even terug te trekken.”
Rust op het strand, onstuimige golven in de zee – Cowboy beach
Hoewel ze progressie maakte op het board, was dat niet haar belangrijkste doel. “Voor mij zit de waarde van surfen in wat er in je hoofd gebeurt,” zegt ze. “Op het moment dat je het water in gaat, ben je met niets anders bezig.”
Een beeld haar het meest bij. Het is haar eerste surfochtend. Het weer is onstuimig. In de verte rommelt onweer en af en toe licht de lucht op door een bliksemschicht. Het strand is groot, leeg en stil.
“Op een bepaald moment waren we nog met twee in het water,” vertelt ze. “De rest was al gestopt. Dat voelde heel bijzonder.”
Het is tekenend voor hoe zij deze reis heeft ervaren: geen drukte, geen haast, geen prikkels, maar ruimte.
Wat bleef hangen
Halverwege de week kwam het besef. Niet tijdens een perfecte golf, maar juist op een lastig moment. “Mijn heup was blauw, mijn teen verstuikt, ik had meer zeewater binnen dan me lief was,” vertelt ze. “En toch dacht ik: dit is goed.”
Dat besef, dat ze dit voor zichzelf deed, bleef hangen.
Na afloop van de reis merkte Mieke dat er iets verschoven was. Niet groots of dramatisch, maar wel wezenlijk. “Ik realiseerde me dat ik dit soort momenten veel eerder had mogen nemen,” zegt ze. “Gewoon reizen voor mezelf. Zonder verantwoordelijkheid voor anderen.”
Het contact met medereizigers bleef bestaan, ook na thuiskomst. En inmiddels staat een nieuwe reis gepland – opnieuw naar Marokko. “Dat zegt denk ik genoeg,” voegt ze toe.
Terugkijken
Zou ze iets anders doen? Nee. Zou ze teruggaan? Ja.“Voor wie rust zoekt en wil surfen zonder kampgevoel, is dit een plek die klopt,” zegt ze. “Maar je moet wel weten waar je naar op zoek bent.” Bekijk hier haar polarsteps.
Herken je jezelf hierin? Dan is de kans groot dat deze manier van reizen ook bij jou past.
